Om de finesses van het vak te doorgronden is het altijd verstandig om ook eens in de keuken van een ander te kijken. Eduard Smits stond als stagiair achter de fornuizen in gerenommeerde zaken zoals Château Neercanne, Kasteel Erenstijn en hotel Winselerhof. Allen gelegen in het rustieke heuvelland van Limburg. Ook bij De Librije, het driesterrenrestaurant van Thérèse en Jonnie Boer in Zwolle, en bij Kaatje bij de Sluis van Fons van Groeningen stond hij in de pannen te roeren. Gasterij De Wâldwei is van een heel ander kaliber. ‘Of ik daar geen heimwee naar heb? Ik heb er goed rondgekeken en eerlijk gezegd zijn er twee werkelijkheden rond zulke zaken: het gezicht naar buiten toe en wat er binnen gebeurt. Ik heb veel geleerd van meesterkoks als Huub Biro en Koos van Noort, maar kreeg ook wel eens een pan naar mijn hoofd geslingerd.’